Op Monica Lewinsky heb ik het nooit zo gehad.

Ze leek me een twintigjarige die met een pijpgraag mondje in de macht had gehapt en die uiteindelijk niet echt rouwig was toen het allemaal uitkwam en ze zo haar twintig minuten in the spotlight kreeg.

Dat hij met een snik in de stem ontkende dat hij iets had gehad met ‘die vrouw, juffrouw Lewinsky' was misschien niet erg chic, maar goed. Dat is in the game als je een affaire begint met een gehuwde meneer. En zeker als die meneer ook nog belangrijk is, kun je niet echt verwachten dat hij zodra er in hem geprikt wordt de krant belt en zegt: he, mensen, luister. Ik heb dat wijf suf geneukt en ik heb daar nog steeds de beste herinneringen aan.

En toen kwam hij met z'n vergissing en beoordelingsfout en iets vaags over seks die geen echte seks was. Geen echte seks? Nooit gehoord van huwelijken waarin pijpen niet (meer) voorkomt, vrouwen die het met frisse tegenzin doen (maar anders wordt er ook niet gelikt), relaties waarin het juist als het intiemste dat er is wordt ervaren? Hoezo ‘geen echte seks'?

Ergens moet er toen iets geknapt zijn bij Monica. Goed, ze had hem in haar mond laten klaar komen. Dat was trouwens wel degelijk seks. Maar er was toch _meer_? Ze hadden toch ook, vooruit, groot woord, maar toch ‘van elkaar gehouden'? En nu was ze opeens een beoordelingsfout-met-pijpmond geworden.

Wat mij een nieuwe kijk op Monica en haar gevoelens gaf, was de das. Zij gaf hem een das (meerdere zelfs, schijnt het) en als hij die in het openbaar droeg, wilde hij haar daarmee een signaal geven dat hij aan haar dacht.
Dat vind ik ontzettend lief. Van hem.
En dat geeft blijk van romantische gevoelens die ik deze meneer niet had toegedacht.
Wat haar, die dan steeds trouw naar het journaal keek om te zien of hij ‘haar' das droeg, in mijn ogen ook een stuk leuker maakt.

Een jonge, verliefde meid. Die zo lang de relatie duurde een man trof die niet alleen voor het mondje maar ook voor de romantiek gevoelig was.
Een man die zij zo hoog had dat ze zelfs toen het voorbij was nog bereid was voor hem te liegen en een meineedprocedure te riskeren.

Om te worden afgedaan als beoordelingsfout die meneer nog even met god (en o ja, zijn bedrogen echtgenote die hem direct zo fel heeft verdedigd - ook haar past een lofzang) moest doornemen.

Go for it, Monica.

Verkoop je verhaal aan het best betalende blad, laten ze er een televisiefilm van maken met een door jou geautoriseerd scenario en een door jou gekozen hoofdpersoon. Speel de rol desnoods zelf.

En eis die das terug.
Hij is hem niet waard.