![]() |
Droom
|
|
|
Ik droom veel. En intens. En eigenlijk nooit leuk.
Laatst droomde ik dat ik undercover werkte bij een speciale eenheid van de politie. We opereerden in een uitgaansgelegenheid in Amsterdam met heel veel etages met leukigheid. Onze eenheid zat in/op de hoogste. Je kon er alleen komen via een smalle trap. En zo kon je er ook weer uit.
Vannacht droomde ik dat ik naar een etage in - alweer - de Amsterdamse binnenstad ging. (Wat moet ik daar toch in mijn dromen? Ik kom vrijwel nooit in Amsterdam.) Degene die me ontving betoverde me. Hij maakte me onzichtbaar.
In mijn droom besprak ik af en toe mijn situatie met degene die me (ik geloof: per ongeluk) had betoverd. Aanvankelijk was hij wel geïnteresseerd en wou er iets aan doen. Maar toen er meer bezoek kwam, verloor hij zijn belangstelling voor mij.
In de droom checkte ik regelmatig of ik alweer zichtbaar was. Dat was niet het geval.
Ik raakte niet in paniek.
Toen ik wakker werd vond ik vooral die kalmte merkwaardig.
Achteraf denk ik dat het gewoon een droom was. Zonder betekenis. Over wat zich zoal kan voordoen in het leven van een mens. Waarbij de ene mens wat levendiger droomt dan de ander. En zij als zij in haar onderbewustzijn gaat spitten ook moeiteloos wat meer rampen naar boven brengt.
|
| Copyright © Jeanne Doomen. Deze tekst wordt uitsluitend aangeboden voor persoonlijk gebruik. |