spacer
Over mezelf

Droom

2 februari 2000

home
Doomen's Doodles
Doodles Archief
Links
Email

Webdesign
  Jeanne Doomen
Marion Schiphorst

Ik droom veel. En intens. En eigenlijk nooit leuk.
Ik droom dat ik verdwaal. Dat ik moet vluchten. Dat ik mijn rijexamen moet overdoen.
Of iets soortgelijk gruwelijks.

Laatst droomde ik dat ik undercover werkte bij een speciale eenheid van de politie. We opereerden in een uitgaansgelegenheid in Amsterdam met heel veel etages met leukigheid. Onze eenheid zat in/op de hoogste. Je kon er alleen komen via een smalle trap. En zo kon je er ook weer uit.
We installeerden ons aan het eind van de middag. De uren erna werd het steeds drukker. Soms ging ik kijken boven het trapgat. Ik zag een massa die zich over de trap-bestemd-voor-1-persoon naar boven drong. Ik dacht: ik kom hier nooit meer uit. Ik werd heel angstig.

Vannacht droomde ik dat ik naar een etage in - alweer - de Amsterdamse binnenstad ging. (Wat moet ik daar toch in mijn dromen? Ik kom vrijwel nooit in Amsterdam.) Degene die me ontving betoverde me. Hij maakte me onzichtbaar.
Niet lang daarna kwam de rest van het bezoek. Dat zag me niet.
Af en toe stelde ik me voor. Ze konden me namelijk wel horen, alleen niet zien.
Ik overwoog een bandje (hard groen) om mijn pols te binden, zodat de anderen zouden weten: aan dat groene bandje zit Jeanne.

In mijn droom besprak ik af en toe mijn situatie met degene die me (ik geloof: per ongeluk) had betoverd. Aanvankelijk was hij wel geïnteresseerd en wou er iets aan doen. Maar toen er meer bezoek kwam, verloor hij zijn belangstelling voor mij. In de droom checkte ik regelmatig of ik alweer zichtbaar was. Dat was niet het geval.

Ik raakte niet in paniek.
Ik vond het ongemakkelijk.
Ik dacht: goh, hoe zou het verder gaan.
Maar dat was alles.

Toen ik wakker werd vond ik vooral die kalmte merkwaardig.
Onzichtbaar worden - da's erg. Da's een vorm van dood. Misschien `staat' het zelfs wel voor dood.

Achteraf denk ik dat het gewoon een droom was. Zonder betekenis. Over wat zich zoal kan voordoen in het leven van een mens. Waarbij de ene mens wat levendiger droomt dan de ander. En zij als zij in haar onderbewustzijn gaat spitten ook moeiteloos wat meer rampen naar boven brengt.

Jeanne

gotop Copyright © Jeanne Doomen.
Deze tekst wordt uitsluitend aangeboden
voor persoonlijk gebruik.