Dagboek: Week 1 in De Winkel van Jeanne

15/6

Om middernacht gaat de winkel open en de voortekenen zijn goed.
Gisteren een mail van iemand n.a.v. de tekst op de winkelsite: als je iets speciaals zoekt, mail me.
Of ik een boek over uilen had. Jazeker! Wel twee! Ze kocht er 1 voor een zeer redelijke prijs.

Rond het middaguur wordt voor het eerst het 'houd me op de hoogte van wijzigingen in de winkel'-formulier ingevuld. Wow! Een uur later paniek: dezelfde vrouw doet een bestelling van vijf artikelen. Ik kan toch niet voordat de winkel officieel opengaat al bij vijf dingen 'gereserveerd' zetten?? Aan de andere kant: ik heb eerder via ibazar heel plezierig zaken met deze vrouw gedaan. Ik weet het werkelijk niet. De eerste help!-mail naar Marion gaat de deur uit.

Dan blunder ik zelf door de mailing dat de winkel om middernacht open gaat per ongeluk veel te vroeg te versturen. En eind van de middag komt er nog een bestelling: nu voor acht dingen. Door iemand die ik ken van heel lang geleden uit de vrouwenbeweging. Ook haar wil ik niet teleurstellen, maar bij zoveel artikelen een bordje 'gereserveerd' - dat kan ook niet. Marion hakt de knoop door: winkel is nog niet open, bestellingen worden niet aangenomen. We sturen aan beiden een 'je bent te vroeg'-mail.

Intussen heb ik besloten mijn avondafspraak in Amsterdam sterk te bekorten. Ik arriveer - als afgesproken - om kwart over acht en ben een uur later weer weg. Althans één iemand in het gezelschap verbijsterd achterlatend over zo'n onzakelijke instelling: spullen inkopen, ordenen, aanprijzen, transactie afhandelen en dan nog inpakken en naar het postkantoor brengen om ze te verkopen met op z'n best een paar gulden winst? Omdat het 'leuk' is??

Tussen tien en twaalf wachten Marion en ik elk aan de eigen PC tot-het-zover-is. Een gretige klant kunnen we nog 'teleurstellen' en verwijzen naar de officiële opening om twaalf uur. Dan is het zover en koopt deze klant vier frutsels en bestelt klant 2 een kwartier later een boek en een ansichtkaart. En dan gebeurt er niets meer en gaan we om één uur naar bed.
Marion stuurt nog een spam-mailtje naar twee Webgrrls-lijsten. Een ervan levert om half vijf in de ochtend een bestelling op. Van de feministische zeventiger-jaren-mok: Behind every working woman is an enormous pile of unwashed laundry.

16/6

Te kort geslapen. Ik ga nooit om 1 uur naar bed maar daar houden de vogels die om half 5 opstaan geen rekening mee. Gekraai van hanen, gekrijs van kauwtjes onder het slaapkamerraam.
Direct de PC aan. Om zeven uur komt de eerste bestelling binnen: 5 artikelen tegelijk. Tussen acht en negen uur nog drie bestellers van telkens meerdere artikelen. Tien voor negen en negen voor negen willen deels hetzelfde: ik moet negen voor negen dus melden dat ze *net* te laat was. Dan een tijd niks. Dan nog een bestelling. En nog een. En nog een.
Ik krijg het benauwd: de leukste afdelingen zijn nu al half uitverkocht. En alle bestellers die ik ken, ken ik als betrouwbare betalers. Dus het 'gereserveerd tot...' naast een item schept wel een illusie dat het misschien weer in de verkoop komt, maar die illusie is exact dat: ijdele hoop dus.
Ik begin me ook af te vragen of ik mijn artikelen *te* aantrekkelijk geprijsd heb. En waar haal ik in vredesnaam op korte termijn nieuwe originele spullen vandaan? Ik ga pas in september weer naar Amerika (en kom pas in oktober weer terug).

17/6

De bestellingen gaan door. Er komt minder bezoek, leert een studie van de Nedstat-tellers, maar nog wel kopers. Bovendien: *veel* kopers heeft zo'n winkel niet nodig. Een die acht dingen tegelijk koopt tikt ook lekker aan.

18/6

Er komt nauwelijks nog bezoek en er komen helemaal geen bestellingen. Terwijl Marion en ik gisteren nog hadden bedacht dat we de winkel misschien maar even niet overal op het net moesten gaan aanmelden. Als vrouwen die naast de winkel ook nog 'a life' resp. 'ander werk' hebben vloog het ons toch wel een beetje aan: de bestellingen die bevestigd, op de site als 'gereserveerd' aangemerkt etc. moesten worden.
Wel hebben meteen vijf mensen betaald. En ook nog een paar ibazar-klanten. Dat is verwarrend. Ik merk dat ibazar me opeens geen bal meer kan schelen, maar ik moet nog steeds op betalingen (en op gewonnen veilingen) reageren met een joechei! mailtje en een rappe trip naar het postkantoor.
Je moet er toch niet aan denken dat iemand die zelf twee weken wacht met z'n girootje op de bus doen *jou* een 'serieus maar niet erg snel geeft' omdat je het pakje 1 hele dag hebt laten liggen.

19/6

Het bezoekt zakt in naar een tragisch dieptepunt. ‘s Middags blijken er 25 kijkers geweest - maar er is nauwelijks doorgeklikt naar de aparte afdelingen.
Ik besluit wat lokkertjes op Marktplaats.nl te zetten. 'Leuke kookboeken, vraag lijst'- dat soort. Ik krijg 2 reacties. Ik verwijs ze door naar de winkel. Geen bestellingen.

Wat ik wel krijg zijn *heel* aardige reacties n.a.v. mijn eerste leveringen uit de winkel. De kopers roemen de snelle bezorging, de goede verpakking, de 'huisstijl' (bijgeleverd kaartje en de sticker op de flop met screensaver hebben dezelfde achtergrond als de site). *En* ze zijn blij met de geleverde spullen. Daar doe je/ik het dus voor. Maar toch jammer dat opeens helemaal niemand anders iets wil hebben.

20/6

Er is weer iets verkocht. Een kookboek. En alle advertenties op Marktplaats leveren ook vooral verzoeken om lijsten met kookboeken op.
Ik neem me voor dit weekend het aanbod kookboeken te verdubbelen. Vandaag al het nieuwe aanbod recht, natuur en vrouwen aan Marion doorgezonden. Het wordt een dagtaak. Wil ik dat?
Via Betty (die zelf een echte winkel *en* een online winkel heeft) adressen gekregen waar ik mijn winkel kan promoten. In de virtuele Libelle bijvoorbeeld. Terloops haar nog wat kinderboeken verkocht.

21/6

Vroeg opgestaan en kookboeken uitgezocht. Dan is het scannen, bewerken, invoeren in het kasboek en wervend omschrijven geblazen.
Om kwart over twaalf komt iemand die via ibazar drie boeken bij me gekocht heeft ze aan de deur ophalen. O ja, ibazar. Vannacht ook op de veiling weer wat zaken verkocht en ook daarvoor moeten briefjes de deur uit. Ook weer pakjes verstuurd.
Intussen is het bezoek beneden het dieptepunt aan het dalen. Om twee uur ‘s middags pas zeven bezoekers - van wie Marion en ik er in elk geval twee zijn. Hoe promoot je zo'n winkel in vredesnaam verder?
We hebben nu ook een gastenboek. Omdat het leuk zou zijn als enthousiaste klanten daarin beschreven hoe fantastisch de koopwaar was en hoe goed ingepakt en hoe snel geleverd. Dus twee klanten aangeschreven die dit dinsdag nav hun bestelling lieten weten en gevraagd of we die tekst mogen gebruiken. Beetje genant vind ik het wel. Maar ja, terwijl een mogelijke koper op ibazar nog kan zien dat het met meer dan 350 positieve stemmen met mij waarschijnlijk wel goed zit, weet iemand die toevallig de winkel binnenloopt natuurlijk helemaal niet of ik wel een betrouwbare handelaar ben.

22/6

Gisteravond om kwart voor elf opeens twee kopers. Mensen die ik niet ken. Kookboeken willen ze. Hoera!!! Vanochtend even op ibazar gekeken en gezien dat een of andere idioot me een 'zonder problemen'-stem heeft gegeven. Voor een prachthorloge dat ik goed ingepakt heb verstuurd op de dag dat zijn betaling binnen kwam. Inderdaad - zonder problemen. Wat een zeikerd. En wat ontzettend vervelend om van dat soort figuren afhankelijk te zijn bij het opbouwen van een reputatie.
Vandaag nieuwe aanbiedingen voor de magneetjes klaar gemaakt. Poging nieuw horloge te scannen is mislukt. En toen ik het wou fotograferen bleek de batterij van de Mavica leeg. Morgen dan maar.
Geen idee wat ik voor dit horloge moet vragen. Het is gegarandeerd een collector's item, uitgegeven ter gelegenheid van de Olympische Spelen in Atlanta. Een swatch bovendien. En ik ben er nog een beetje aan gehecht ook. Maar de winkel moet vol. Dingen gaan door elkaar lopen.
's Avonds bestelt een vrouw van wie ik de naam ken via de Webgrrls een *mooi* horloge en een reiswekker. Vooral dat horloge maakt me blij. Ik kocht er een paar in dit genre in Amerika - in de hoop ze te kunnen verhandelen. En *niemand* kocht ze de eerste week. Kon niet geloven dat ik het zo fout had gezien. Maar hé - de klant is koningin, dus als die het niks vindt, is het kennelijk niks.

23/6

We zijn nu een week open. De winkel lijkt een succes. Hij neemt ook al mijn tijd en aandacht in beslag. Als ik eens een vrij moment heb moet ik er eens over nadenken wat ik daar eigenlijk van vind.
Ik laat het nu hierbij.
Moet naar een naburig dorp waar volgens het prikbord in de supermarkt een rommelmarkt schijnt te zijn. Op zoek naar nieuwe handel.