Paula van Schaveren is de nieuwe directeur van de School voor de Journalistiek.
Grappig hoe een instelling waar ik ooit met slaande deuren (liever verzuipen als freelancer dan nog een dag langer voor de klas staan) ben vertrokken, me toch blijft bezig houden.

Ons vakblad De Journalist vermeldt waarom Van Schaveren de baan heeft gekregen.
Ze werkte een paar jaar als 'zelfstandig adviseur' (wat dat ook moge zijn) en adviseerde daarvoor 'de regering' (ook wat vaag) en werkte bovendien ooit als 'manager' bij een van de ministeries.
'Vanuit haar loopbaan' citeert De Journalist het door de School uitgezonden persbericht is zij 'goed bekend met het journalistieke beroepenveld'.

Kan zijn.
Maar helemaal duidelijk waarom uitgerekend Paula van Schaveren uit de dertig sollicitanten is gekozen, is het me nog niet.
En dan komt het.
'Bovendien was haar vader journalist.'

Het staat er echt. En het blijft me achtervolgen.

Ik probeer de gedachtengang van de benoemingscommissie te volgen.
Mevrouw Van Schaveren heeft mooie kwaliteiten, maar ze heeft niks met journalistiek, terwijl een journalistieke achtergrond in deze baan eigenlijk een must is.
Hoe kunnen we dan toch beargumenteren dat zij en niet een van de andere misschien wel uit de journalistieke wereld afkomstige kandidaten het moet worden.

En toen dacht iemand aan pappie.
Pappie was journalist en aangezien journalisten zoals wij allen weten in huiselijke kring de hele dag over hun werk vertellen, leren hun kinderen spelenderwijs wat het vak inhoudt, hoe je informatie verzamelt, hoe je een bericht opbouwt, hoe je interviewt en wat de juiste journalistieke attitude is.
Eigenlijk is het hebben van een vader die journalist is bijna hetzelfde als zelf journalist zijn.

En ik krijg visioenen van een man die nog geen stekker kan demonteren maar iets belangrijks wordt in een garage want zijn vader was automonteur. Van vrouwen die niks hebben met kinderen maar aangezien ze zelf door een moederlijk typ zijn gebaard voor de klas mogen staan zonder dat iemand vraagt naar een papiertje. Ik zie mensen voor me met een medicus in het ouderpaar aan wie om die reden de leiding over een ziekenhuis wordt toevertrouwd.

Mijn eigen vader was magazijnbediende.
Ben reuze benieuwd voor welke functie die achtergrond me nog eens bij uitstek geschikt maakt.