Vanochtend vroeg iemand me nog: vind je het spannend - een nieuwe auto?

En oprecht kon ik zeggen dat ik auto's sowieso als functioneel en niet meer zag en dat deze alleen was aangeschaft in het kader van de RSI (hij heeft stuurbekrachtiging en is ‘n automaat).

Maar om twee uur vanmiddag stonden we oog in oog.
Z'n kleur (donkergroen) is mooi.
Hij stinkt, want hij is nieuw.
Hij is wel mooi schoon - hoe lang?
Ik ga in hem zitten.

Naast mij op z'n hurken de verkoper die de knopjes aanwijst: licht, ruitenwisser, elektrische raampjes (yes!), mistlamp.

Hij rijdt ‘m uit de garage (nadat-ie me de bos bloemen heeft overhandigd die je bij een nieuwe auto nu eenmaal krijgt).

Ik rijd van het parkeerterrein. Haal tegelijk het bandje uit mijn tas dat ik gisteren heb opgenomen. Vrolijke liedjes, up tempo, zin in ‘t leven (he, mag ik ook eens? zelfs een hypochonder voelt zich bij vlagen een stuk beter).

De tweede bocht gaat beter dan de eerste. Te gek die stuurbekrachtiging.

Ik trek wat op, op de rondweg om Alkmaar. Doet-ie goed, deze verder natuurlijk intens burgerlijke Volkswagen Polo.

Raampje verder open met een druk op de knop. Muziek hard aan. Haren die wapperen in de wind. Hart dat ondanks zichzelf een beetje verliefd wordt.

Op een auto??

He, hallo, ben ik daar nog?

Weet ik nog hoe ik een jaar geleden op de mailinglist van de Webgrrls*) zo lyrisch mijn notebook HP Omnibook bezong (‘Omni' noemde ik haar - jawel ‘haar') dat iemand op die lijst hier laatst op terug kwam in de oprechte veronderstelling dat ik voor Omni jasjes was gaan breien. En echt, heus, ik doe de gekste dingen, maar _dat_ niet.
(Kan niet breien, trouwens.)

Maar terug naar Polo.
Hij is mooi (zullen we maar afspreken dat-ie een ‘hij' is?). Hij rijdt soepel, hij zit comfortabel, hij trekt lekker op, hij heeft een prima geluidsinstallatie.

Allemaal zakelijke constateringen.

Maar als ik vanuit mijn woonkamer door het raam naar buiten kijk en hem zie staan, krijg ik een warm gevoel. Ik wil met hem op pad, ik wil z'n soepele bochtjes voelen, z'n prima remweg, z'n lekkere airco, ik wil z'n raampjes zien zoeven, ik wil met zijn armen om me heen (wat zit-ie heerlijk!) naar de Shoop shoop song luisteren.
Ik wil gewoon, zomaar, voor de lol, een tochtje met hem maken.

Lekker samen. Hij en ik.

Verliefd? Kom nou.

Polo is een auto.

Maar hij heeft wel wat.