Amper twee weken geleden vertelt mijn buurvrouw me dat ze me zojuist voor zo’n dertig nieuwe kuikens heeft behoed. Drie van mijn kippen hadden zich in haar tuin verstopt en zaten te broeden op een massa eieren. Ik bedankte haar uitbundig: ik wilde namelijk geen nieuwe kuikens.

Ik heb al vijftien kippen en bovendien is het ras door inteelt verzwakt en erg ziektegevoelig. Nieuwe kuikens zijn dus pas welkom als de oude garde geleidelijk is dood gegaan. En dat kan nog jaren duren.

Ook zelf heb ik dit jaar al drie hennen van eieren gehaald. Sorry dame, heel vervelend, maar er wordt hier niet gebroed. Dan is zo’n kip een paar dagen van slag, maar daarna trekt ze weer bij. Tot de volgende poging.

Maar drie dagen geleden zag ik opeens dat een kip die al weken elke dag haar eitjes legt op een stapeltje stro in de schuur aan het eind van de middag op die eitjes bleef zitten.
Eerst dacht ik - laf - ik neem vanavond de beslissing.
En toen was het avond en toen werd ik week en toen dacht ik: ok, laat maar. En: misschien houdt ze zelf wel weer op.

En toen hield ze de volgende dag *echt* op en was ik diep teleurgesteld.
Zodat ik, toen ze die avond terugkeerde naar haar plekje in de schuur en het smoeltje opnieuw op 'broeds' zette, ik mezelf niet meer in de hand had en acht van de mooist uitziende pas gelegde eieren onder haar schoof.

Twee dagen later installeerde een andere kip zich in het oude konijnenhok ook op een stapel eieren. En ik dacht: nee - dit laat ik niet gebeuren. En toen het donker werd (het makkelijkste moment om een dan redelijk gedesoriënteerde kip te grijpen) strekte ik mijn hand naar haar uit om haar van de eitjes te tillen.
En ik zag de paniek in haar oogjes. Het bekje ging open en ze ging hyperventileren. En weer kon ik het niet.

Ik weet dat het stom is. Die kuikens worden niet sterk en waarschijnlijk worden ze zelfs binnen een week opgegeten door de egel (hij is er nog - ik zag hem gisteravond de restanten van mijn voor de kippen neergezette bord spaghetti aglio e olio nuttigen). En wie het vege lijfje redt wordt natuurlijk haan en heeft dan ook niet het eeuwige leven.

Maar ik kan het niet - deze toegewijde broedsters ruw verstoren.

Daarom nu een vriendelijk verzoek aan mijn kippen: ga voortaan asjeblieft weer bij de buren zitten. Als die jullie van de eieren halen voel ik geen zielenpijn. En als jullie aan hun aandacht ontsnappen en de buurvrouw opeens over de heg roept: 1 van je kippen zit hier met vijftien kuikens! heb ik daaraan geen schuld gehad. En kan ik jullie zonder zelfverwijt liefdevol binnenhalen.