'Vindt u uw partner lichamelijk aantrekkelijk?'
Via het vrouwenblad Margriet riepen psychologe Annette Heffels en seksuologe Willeke Bezemer vrouwen op hun mannelijke partner ertoe te bewegen mee te doen aan een enquête over sex. Zeshonderd mannen deden mee. De meesten waren gehuwd en iets hoger opgeleid dan de gemiddelde Nederlandse man.
Bij het invullen van de vragenlijsten (die inderdaad nogal eens met de vrouw werden besproken), pasten zij volgens de onderzoeksters 'enige zelfcensuur toe'. Zo gaf op papier 17 procent van de mannen toe wel eens met een ander te hebben gevreeën, terwijl in de gesprekken ruim eenderde bekende sex met een ander te hebben gehad. Bij de telefonische interviews waren de partners vaak hoorbaar op de achtergrond aanwezig.
Op de representativiteit van het onderzoek (mannen die door Margriet-lezeressen ertoe bewogen zijn mee te doen) en de betrouwbaarheid van de gegevens (zelfcensuur vanwege de meeluisterende partner) valt dus het een en ander af te dingen.
Wat overblijft zijn zeshonderd Nederlandse mannen die vertellen over zichzelf en over sex naar aanleiding van vragen als: 'Zou u iets willen veranderen in uw seksuele relatie?', 'Kunt u het vrijen stoppen wanneer u het niet meer prettig vindt?', 'Vindt u uw partner lichamelijk aantrekkelijk?', 'Als uw partner geen zin heeft om te vrijen - dan accepteert u dat zonder meer - U accepteert het, maar u voelt zich gekwetst - U accepteert het, maar u neemt het haar kwalijk - U probeert haar over te halen'.
Het zou leuk zijn als de antwoorden onthullend konden worden genoemd. Mannen, zo blijkt uit het onderzoek, vinden sex belangrijk. Ze vinden dat vrouwen vaker het initiatief zouden moeten nemen. Meer dan de helft wil sowieso vaker sex dan hun vrouw en hoewel ze zich ervan bewust zijn dat hun partner strelen lekker vindt, zijn zij vooral uit op het hebben van gemeenschap.
Als een vrouw geen zin heeft, zal de meerderheid er toch bij haar op aandringen dan maar 'zin te maken'. Zoals de 47-jarige zelfstandig ondernemer Joop: 'Soms, als ik merk dat ze niet wil, dan ga ik toch gewoon door. Als ik eenmaal op een bepaald punt gekomen ben, dan moet ik verder. Ik dwing haar dan ook wel en uiteindelijk geeft ze dan toch maar toe. Dat komt omdat ze zo'n goed karakter heeft. Ze heeft zoveel liefde voor mij dat ze dat ervoor overheeft.'
Het vergelijkbaar opgezette onderzoek naar vrouwelijke seksualiteit Liever de lusten (Anthos, 1993) behandelde per hoofdstuk onderwerpen als communicatie over seksuele wensen, fantasieën en buitenechtelijke relaties. Onderzoeksresultaten werden vermengd met interviewfragmenten en gecombineerd met de uitkomsten van onderzoek van anderen. Ook lag een zwaar accent op de samenhang tussen de seksuele relatie en de relatie in algemene zin. Die aanpak maakte het boek aantrekkelijk om te lezen en plaatste de Margriet-uitkomsten in een wat breder kader.
Min of meer macho is opgezet als een interviewboek. Dat betekent dat 24 mannen tussen de 24 en 67 jaar in gemiddeld acht paginas mogen vertellen over hun jeugd (streng/vrij opgevoed, vader nooit thuis, moeder warm en begrijpend of juist niet), over hun eerste zaadlozing hun eerste verliefdheid, de eerste sex, wat ze zo aantrok respectievelijk aantrekt in hun vrouw, hun voorkeur voor bepaalde standjes, hun waardering voor sexy lingerie (die is hoog) en erotische films (die is wisselend) en hun fantasieën over anderen.
In Margriet schreven Heffels en Bezemer naar aanleiding van de gesprekken; 'Wij wisten wel dat er wat leuke mannen waren in Nederland, maar niet dat het er zoveel waren.' Ik sluit evenmin uit dat het in Nederland wemelt van de leuke kerels, maar eerlijk gezegd heb ik er niet veel van aangetroffen in dit boek. De meeste interviews zijn ronduit saai.
Het zou te gemakkelijk zijn te zeggen dat de vrouwen uit Liever de lusten kennelijk interessanter zijn en beter kunnen vertellen dan de Min of meer macho-mannen. De saaiheid van Min of meer macho wordt voornamelijk veroorzaakt door de vorm. Elk interview verloopt volgens hetzelfde stramien (hoe was uw jeugd, eerste seksuele ervaring et cetera) en steeds worden dezelfde verplichte vragen afgewerkt. Iemand moet dan wel een heel bijzonder leven hebben gehad en daar buitengewoon meeslepend over kunnen vertellen om de aandacht van de lezer acht paginas vast te houden. Dat lukt maar zelden.
Anthos/Margriet; f 27,50.
ISBN 90 6074 915 4.
Copyright © Jeanne Doomen.
Deze tekst wordt uitsluitend aangeboden
voor persoonlijk gebruik.