Wat voelt lekker,
wat doet pijn

  Jeanne Doomen
Marion Schiphorst

Seks is leuk en zin hebben in seks is dus vanzelfsprekend. Maar niet iedereen heeft zin in seks en wie wel zin heeft raakt niet per se opgewonden door de traditionele gemeenschap. En seks mag dan wel een 'instinct' zijn, maar dat wil niet zeggen dat iedereen van nature weet wat prettig is. Laat staan dat dat voor mannen en vrouwen hetzelfde zou zijn. De seksuoloog Jelto Drenth schreef De oorsprong van de wereld. Feiten en mythen over het vrouwelijk geslacht over de vrouwelijke seksualiteit. Zijn eerste probleem was het vinden van de juiste woorden. Schaamdelen - het woord geeft al aan welke emotie we moeten voelen bij het benoemen van deze organen. Vagina - dat klinkt te medisch. Kut zou kunnen, als het niet deel uitmaakte van allerlei scheldwoorden. Het blijft dus behelpen.

Sommige mensen vinden dat seksualiteit het levensgebied is waarover je het minst moet nadenken, en waarin je het gelukkigst bent als je je er zonder nadenken instort. Drenth denkt daar anders over. Hij is van mening dat je om echt van seks te genieten je eigen seksualiteit moet leren kennen en ontwikkelen en daarvoor is informatie nodig.

De seksuoloog begint zijn boek dan ook met een uitvoerige beschrijving van hoe de vrouwelijke geslachtsorganen in elkaar zitten. Hij verschaft ook een routebeschrijving voor vrouwen die hun eigen kut willen ontdekken. Pak er een spiegel bij en kijk. Waar zit wat, doe je vinger eens daar, wat je nu voelt is de baarmoedermond. En verken vooral ook je clitoris. Wat voelt lekker, wat doet pijn. Als je het zelf niet weet kun je het ook nooit aan een ander vertellen.

In 1968 schokten Masters en Johnson de Amerikaanse publieke opinie door de publicatie van hun onderzoek over de seksuele reacties bij de mens. Het schokkende was dat zij vrijwilligers daadwerkelijk in het laboratorium hadden geobserveerd tijdens allerlei seksuele activiteiten. Aan dit onderzoek hebben we het idee te danken dat seks verloopt via een vaste curve: verlangen, opwinding, plateau, orgasme, herstel.

Drenth meent echter dat drie verschillende processen (verlangen, opwinding en orgasme) ten onrechte in één figuur zijn samengebracht en dat zij eigenlijk los van elkaar hadden moeten worden gemeten. Hij wijst erop dat ontbrekend verlangen niet impliceert dat iemand niet tot de rest van de seksuele respons in staat is. Als het initiatief van een ander komt die leuk en erotisch bekwaam is, kan men ook zonder voorpret alle seksuele emoties tegenkomen.

Verlangen en opwinding kunnen door elkaar lopen, maar iedereen die orgasmes kent zal bevestigen dat de gevoelsmatige beleving ervan iets heel anders is. Voor vrouwen geldt dat sommigen orgasmes heel belangrijk vinden, anderen veel minder. Maar als een vrouw met een partner gaat vrijen, krijgt het orgasme een rol in de relatie. Vooral als de partner een man is kan het orgasme van de vrouw een strijdpunt worden. Als zij niet over de drempel gekomen is, kan hij niet gerust zijn over zijn minnaarschap.

Geen wonder dat er door vrouwen op dit gebied veel wordt gedaan alsof. En met succes. Uit een onderzoek in Sydney bleek dat vrijwel alle geïnterviewde vrouwen wel eens hadden gefaked terwijl alle geïnterviewde mannen ervan overtuigd waren dat zij nooit met een gefaked orgasme waren zoetgehouden. Drenth: 'Het gespeelde orgasme kun je zien als een product dat op de markt gekomen is omdat er zo'n overweldigende vraag naar is.'

Hecht de vrouw wel aan het krijgen van een orgasme, dan heeft zij een probleem. De meeste mannen geven bij het vrijen de voorkeur aan de coïtus en daarmee komen vrouwen niet klaar. Waaraan vrouwen de voorkeur geven is uit onderzoek niet eenduidig op te maken, maar vast staat dat de coïtus het aflegt tegen orale of manuele prikkeling (door partner of zelf) of een vibrator.

Maar Freud heeft het al verkondigd: het clitorale orgasme dient geen doel, vrouwen die niet vaginaal maar door stimulering van de clitoris (willen) klaarkomen deugen niet en dat niet-deugen noemen we 'pervers'. Hij was niet de enige die weinig op had met de vrouwelijke lustbeleving. Drenth wijdt een hoofdstuk aan de clitoridectomie in de islamitische landen. Hij vertelt dat de ergste belediging die men onder moslimfundamentalisten een man naar het hoofd kan schilderen 'zoon van een onbesneden moeder' is.

Jelto Drenth heeft met De oorsprong van de wereld een (bijna) allesomvattend boek willen schrijven. Hij betrekt dus ook de Middeleeuwen, de 19e eeuwse medici die meenden met fysieke ingrepen 'hysterie' te kunnen bestrijden, de oudheid, de dichters en de filosofen bij zijn beschouwingen. En hij geeft en passant nog voorlichting over hoe een zaadcel precies de eicel vindt (de kans daarop is groter als de vrouw voordien al een orgasme heeft gehad), hoe een zwangerschap verloopt (is de vrouw vaak misselijk dan krijgt ze een meisje) en hoe de bevalling een seksuele belevenis kan zijn.

Hij behandelt verder de afkeer van de vagina, van het menstruatiebloed en van het vrouwelijk 'parfum' in de verschillende culturen. Hij schildert het belang dat gehecht wordt aan maagdelijkheid. En hij beschrijft plastisch welke medische ingrepen (ook in Nederland) worden gepleegd om moslim-meisjes, die na de huwelijksnacht geacht worden een bebloed laken te tonen, te helpen aan een paar hechtingen die bij penetratie gegarandeerd voor bloed zullen zorgen.

Wie alleen de inhoudsopgave van De oorsprong van de wereld bekijkt bekruipt de vrees dat de auteur te veel overhoop heeft willen halen en er van alles met de haren heeft bijgesleept. Niets is minder waar. Al gauw wordt duidelijk dat alles wel degelijk met elkaar te maken heeft en dat wie werkelijk wil begrijpen hoe de vrouwelijke seksualiteit (en ook die van mannen) in elkaar zit dankzij alle extra informatie alleen maar een beter beeld krijgt.

De oorsprong van de wereld is een belangrijk, goed geschreven boek dat verdient een klassieker te worden. Wie Je lichaam, je leven en De vrouw als eunuch nog in de kast heeft staan en er af en toe nog wat in naslaat moet die boeken vooral houden omdat ze een mooi tijdsbeeld geven. Maar voor goede, actuele informatie kan zij of hij nu bij het boek van Drenth terecht.

Copyright © Jeanne Doomen.
Deze tekst wordt uitsluitend aangeboden
voor persoonlijk gebruik.